Not everything is “Made in China”

Siguro hindi ako nag-iisa sa feeling na sobrang dine-dehado na ng bansang Tsina ang Pilipinas.

Chinese-bullying-Filipino-cartoon

Una: parang ginagawa tayong pabrika ng mga iligal na droga ng mga Tsino. Andaming “safe houses” ang kanilang nire-rentahan at kino-convert para maging laboratoryo ng Shabu. At ang malala pa dito, kapag nahuli sila, biglang “nakaka-takas” naman.

Pangalawa: sinasakop nila ang mga isla natin sa Spratlys at Scarborough. Pilit nilang inaangkin ang mga ito at itinataboy ang mga maliliit nating mangingisda. Hina-harass. Binu-bugahan ng water hose.

Pangatlo: patuloy nilang nili-limas ang mga yamang-dagat/lupa sa teritoryo natin. Mga Pawikan. Taklobo. Seahorse. Corals. Mameng. Black Sand.

Pang-apat: bina-baha nila tayo ng mga mumurahin pero delikadong produkto — gatas na may Melamine, laruang may toxic content, mga piyesang mahina kaya’t suma-sanhi ng aksidente — at dinu-durog ang mga maliliit nating negosyante

Panlima: ginagawa tayong tapunan ng mga smuggled agricultural products — sibuyas, manok, bawang, carrots, atbp. — kaya nalulugi ang mga magsasaka natin.

Pang-anim: nakikipag-kuntsabahan sila sa mga korap at abusado nating pulitiko (pati ang dating Presidente) upang ma-protektahan lang ang interes ng kanilang mga negosyo dito sa atin.

Etc. Etc. Etc. Ad Nauseam.

At ang nakaka-inis pa lalo, sila pa ang may ganang magalit sa atin! Kesyo pinag-kakaisahan daw sila. Sinasadya daw sila. Nagpa-pasaway lang daw ang Pilipinas!

Anaknghinayupaknabullynasingkitnamanoo!!!

Pwes, mula ngayon, I swear… sa abot ng aking makakaya… ibo-BOYCOTT ko ang lahat ng produktong “Made in China!”

boycott-products-made-in-china

Mahirap itong gawin, OO alam ko. Sabi nga nila, “God made the World, but everything else is Made in China.”

Pero, I believe na if I really try, and as long as it is clear to me why I need to boycott China’s products, kaya naman siguro. After all, every little bit counts.

Kaya sinimulan ko na, in my own small way.

Para sa backyard gardening work ko, bumili ako ng asarol (garden hoe), garden trowel at pandilig ng halaman. Usually, sandamakmak na ganitong tools ang “Made in China.” Pero nag-pursigi akong humanap ng mga alternatives.

At tagumpay naman! Heto ang mga nabili ko:

Asarol na “Made in the UK” ang ulo (at Pinoy ang kahoy na katawan), Garden Trowel na “Made in Brazil“, at Pandilig ng Halaman na “Proudly Made in the Philippines!” Woohooo!

DSC_0975

DSC_1024

 Mabuhay ang Pilipinas! 🙂

Not everything is “Made in China”

Snuskuday!

Buong akala ko talaga na sa Sweden lang ginagawa ang Snus. Pero, apparently, kumakalat na ito sa mundo. For example, I got this new stash from a friend who recently visited from Los Angeles. May Snus din pala sa America! At “Marlboro” brand pa, ha!

DSC_0792

Pero heto ang mas weird… after more searching online, nalaman ko na may Snus na din pala sa Pilipinas! To be exact, ginagawa na ito sa Carcar, Cebu! Imagine, may “Pinoy Snus” na!

Pinoy Snus

Saan kaya ang outlet nito sa Manila? At magkano naman kaya ang isang can? 🙂

 

Snuskuday!

“Holy Week” ba ‘kamo?

senakulo

Medyo mahirap para sa akin to describe what “Holy Week” means to me now as opposed to what it mean’t to me when I was still young. Andami na kasing mga factors na naghalo-halo para maapektuhan ang appreciation ko dito. Pero if I trace back my life and note-down the relevant events that could have affected how I viewed “Holy Week,” parang ganito ang lumalabas:

Nung bata pa ako (Elementary School age and below):

  • Kabilang sa isang pamilya na “Sarado Katoliko”
  • Nag-aral sa Catholic Schools (una sa Legaspi, then sa Naga, then sa Paranaque)
  • Seryoso lagi ang ‘Holy Week’ — walang palabas sa TV, bawal ang maglaro, bawal ang karne, pinagagalitan kapag maharot o masaya

Nung binata na ako (High School):

  • Napasali sa ilang gawaing pam-Parokya dahil lang sa ‘peer pressure’
  • Napipilitang mag-Nobena’t mag-Rosaryo tuwing Biyernes kasama ang mga istriktong Tiya
  • May ilang mga ka-klase sa Catholic School na medyo pasaway
  • Nagsisimba na lang para makita ang barkada tuwing Linggo

Nung nagpupumilit nang maging mas-independent (College hanggang early working days):

  • Pumasa at pumasok sa UP sa kabila ng babala ng mga Tiya kong takot sa “Komunista”
  • Feeling “baboy na nakawala sa kural” bigla
  • Napalapit sa mga isyung pulitikal at nabarkada sa mga aktibista
  • Nabawasan ang pag-simba hanggang sa tuluyang huminto

Nung may sariling pamilya na (nang ikinasal at nagkaroon ng unang anak):

  • Busy na sa paghahanap-buhay
  • Andami nang tanong tungkol sa Relihiyon at sa mga namumuno dito

Ngayong dalawa na ang anak (at baka madagdagan pa):

  • Mas busy na lalo sa paghahanap-buhay
  • Tunay na naniniwala sa kahalagahan ng Reproductive Health Law
  • Mas lalung dumami ang tanong tungkol sa Relihiyon at sa mga itinuturo nito

So, ano para sa akin ang “Holy Week?”

Ang hirap namang sagutin yung tanong na ‘yun 😐

“Holy Week” ba ‘kamo?

Sunday afternoon therapy.

Given the nature of my current work, minsan Sundays na lang talaga ang nali-libre for relaxation and family life. Not that I’m complaining… ganun talaga minsan ang buhay. Buti nga may trabaho eh. Hehehe.

After all, it’s what you do with your free time that really counts. Quality trumps quantity, ‘di ba?

Kaya ako, every Sunday, may lista na ng mga relaxing things to do together with the family (Wife, Daughter and Son), and on my own (Me, Potchie the dog, Choco the other dog).

Pareho ba tayo ng Sunday trip?

Family activities:

  • magluto
  • manood ng TV
  • play kick-ball with the 2 kids
  • hugas plato kasama Daughter
  • play with 2 dogs
  • mamitas ng Kamias
  • manungkit ng Mangga kasama Misis
  • mamitas ng Sili para sa sawsawan
  • tulong sa pag-sampay ng labada ni Misis
  • bumili ng pandesal sa Bakery
  • bumili ng ice-candy sa Tindahan kasama Bunso
  • mag-agawan sa laptop for Internet time
  • sabayang siesta sa sala

Solo activities:

  • tanggalan ng garapata ang mga aso
  • manood ng TV
  • linisan ang bisikleta
  • mag-tais ng itak
  • magbasa ng Sunday paper
  • abangan ang trak ng basura
  • mag-ipon ng tubig sa tangke

And my favorite “pampa-relax” activity of all on a Sunday afternoon: dilig-dilig din ng halaman ‘pag may time! 🙂

DSC_0469

 

Sunday afternoon therapy.

In defense of Balut.

Balut

Di ko lang ma-gets kung bakit ayaw ng ilang Pinoy na tikman ang Balut. Mukha naman siyang masarap, ‘di ba? Sa kulay pa nga lang alam mo na na masustansya talaga siya. At self-contained pa — built-in yung lalagyan ng pagkain! May laman at sabaw ng sabay. Asin at suka na lang ang kulang. Pwedeng kainin as is, gawing ulam, prituhin, adobohin, gawing sisig. Creativity mo na lang ang limit!

Saan ka pa?

At least hindi Bulate, ‘di ba?

uod1

uod2

🙂

In defense of Balut.

“‘Tay, utay-utay… aayusin mo ang bahay.”

Yan palagi ang dialogue ko sa sarili kapag nade-depress ako gawa ng hindi maka-ipon ng sapat na pera para mapa-ayos ang lahat ng mga dapat ayusin sa aming bahay.

Medyo luma na kasi yung bahay namin (circa 70s pa) at hindi na kayang itago ng pintura at ng mga halaman ang mga “signs of old age” nito.

100_6491

Pangarap namin ni Misis na mapa-ayos siya at mapalakihan para maging mas livable para sa mga anak namin.

Ano ang mga dapat ayusin? Heto ang nasa lista ko (ewan lang kung pareho kami ng lista ni Misis):

  • bagong kisame
  • bagong bubong
  • bagong mga tubo
  • bagong wiring
  • bagong gate
  • bagong aso
  • bagong mga pintuan
  • bagong window grills
  • isa pang kwarto
  • bagong kusina
  • isa pang CR
  • bagong linya ng telepono
  • bagong landscaping sa harap
  • bagong vegetable garden sa likod
  • bagong kapitbahay sa kaliwa namin
  • bagong appliances
  • bagong supplier ng tubig
  • bagong garahe
  • bagong pintura…

(hinga ng malalim…Powtek! Konti na lang pala, BAGONG BAHAY  na ang mangyayari. 🙂

“‘Tay, utay-utay… aayusin mo ang bahay.”

(Mga) Senyales ng Pag-tanda (Ko)

Alam ko naman na tumatanda na ako. Unang-una, hindi ako immortal. Wish ko lang yun. So, Yes, klaro na tumatanda na ako. Crystal, ika nga.

Kahit ano pang pag-deny ang gawin ko ay hindi na talaga uubra, lalo when faced by these indisputable evidences:

  • Lalung lumalabo ang mga mata ko. Since I first started wearing glasses in my 2nd year in HS, nakaka-higit sampung “upgrade” na yata ang grado ng mata ko.
  • Humihina na ang pandinig ko. Lagi na akong nagsasabi ng “Ha? Ano sabi mo?”
  • Madalas nang sumasakit ang mga kasu-kasuan ko. Lalu kung malamig ang panahon… ay sows! Ka-kirot eh.
  • Mahirap nang mag-lose ng timbang. Doble-, baka nga triple-effort na ang kailangan para magpapayat ng konti.
  • Mas nagiging makakalimutin na ako. Birthdays… meetings… assignments… deadlines…
  • Mas madalas na akong nagre-reminisce about the “good old days,” meaning, nung bata pa ako.
  • Andami na ng mga puting buhok ko. Hindi lang sa ulo kundi pati sa balbas.

Pero ang pinaka-malupit na ebidensiya…

Ang mga kababata ko noon… Matatanda na ring lahat!

growing-old n growing-up

Wahahahahahaha!

(Mga) Senyales ng Pag-tanda (Ko)

Bakit ngayon lang ako nag-Bucket?

As in Bucket List.

Matagal na itong ginagawa ng mga tao, sikat man o ordinaryo. Yung iba nga, dahil sa ka-asteegan ng mga gustong gawin sa lista nila, pumapatok yung listahan online, lalu pa’t nagawa na pala nila yung mga naka-listang plano.

Pero hindi lang pala ito simpleng pag-lista ng mga gusto mong magawa bago mo lisanin ang mundong ito — “before you kick the bucket,” ika nga nung lumang English Idiom, which is a euphemism for dying.

Ayon sa grupo ng mga Finnish (yun o! related pa din sa katapusan. hehehe) na nagpasimula ng bucketlist.net, mahalaga din na tulungan mo ang ibang tao na matupad ang kanilang Bucket List habang nagpupursigi ka na matupad ang sarili mong listahan.

Bayanihan pa din, ano po? At huwag daw kalimutang pasalamatan ang mga taong tumulong sa’yo upang matupad ang iyong mga pangarap.

bucket-list

Matagal ko nang naiisip na gumawa ng sarili kong Bucket List pero laging napapaliban. Pero nang nabasa ko kahapon yung lista ni kapatid na Tetrara, na-inspire akong gawin na finally yung lista ko.

Kaya, heto na ang aking Bucket List (in no particular order):

  • Maging certified Scuba Diver.
  • Learn enough masonry skills to do simple house renovations.
  • Teach my 2 kids at least one very important life-skill each.
  • Learn Burmese.
  • Tour Burma.
  • Visit Jamaica.
  • Visit Vietnam.
  • Organize a week-long beach vacation for the entire family.
  • Invest in a farm.
  • Learn how to fish, mangingisda-style.
  • Set-up a saltwater aquarium.
  • Join a bike marathon.
  • Learn to ride a motorcycle (then buy one).
  • Complete my collection of Tolkien and Asimov books.
  • Go on an ocean cruise with my Wife.
  • Study Buddhism.
  • Become a Vegetarian.
  • Get my left ear pierced.
  • Full-sleeve tattoos.
  • Laser vision correction surgery (LASIK).
  • Help my Wife and 2 Kids with their own bucket lists!

Grabe. Nakaka-adik pala neto! Ansarap kasing gumawa ng lista. 🙂

Bakit ngayon lang ako nag-Bucket?

Solusyon sa mga nababaling Resolusyon?

Maswerte yung tao na kapag gumagawa ng “New Year’s Resolution” ay napangangatawanan ito ng seryoso. Hindi binabali, pinaninindigan, kahit pa mahirap gawin. Kasi nga alam niya na para rin sa kanyang ikabubuti ang paggawa ng mga resolusyon.

new-years-resolution-ideas

Pero kadalasan (and, of course, I may be wrong) hindi nagtatagal at bumabalik din tayo sa “dating gawi.”

Ganun akong klaseng tao kung mag-resolution.

Kasi naman, yung mga napipili kong baguhin ay yung mga alam kong pagkahirap-hirap gawin.

Halimbawa:

  • Mas maging mabait sa kapwa kahit pa hindi siya mabait sa akin.
  • Mas maging pasensiyoso sa mga taong umuubos ng pasensiya ko.
  • Huwag nang iinom ng alak.
  • Bawasan ang kanin.
  • Bawasan ang kain.
  • Mag-exercise ng regular.
  • Ayus-ayusin ang pananamit.
  • Huwag nang mag-yosi.

Marami pang ibang resolusyon (na hindi ko na maalala sa sobrang daming New Years na nagdaan) ang ginawa ko pero, awa ng diyos, isa pa lang ang natutupad — 5 years na akong hindi naninigarilyo.

Lubhang mababa ang “batting average” ko kung tutuusin. Wala pa yata sa 5%.

Kaya ngayong 2014, alam ko na ang solusyon — Simplehan ang mga Resolution! Paisa-isa na lang.

My 2014 New Year’s Resolution?

Huwag nang mag-softdrinks!

Resolution Status: 7 days and counting… 🙂

Solusyon sa mga nababaling Resolusyon?