Call it Burma, call it Myanmar, call it whatever you like…

100_5942

100_5959

IMG_20140629_180213

… the country effin’ Rocks!

I’ve been dreaming of going to Burma (now officially called “Myanmar,” since 1989) ever since I first met my Burmese friends and heard their stories of struggle under the Military Junta. That was more than 5 years ago. Isip-isip ko nun, “malaki nga ang problema ng Pilipinas, pero di hamak na mas malaki ang problema nila.”

Mas malupit ang naging diktador nila recently kumpara kay Marcos sa kapanahunan nito. Daang-libo ang namatay sa kanila noong Cyclone Nargis (2008); walang karapatang magmay-ari ng lupa ang kanilang mga magsasaka (all land is owned by the State and only “right of use” is granted); sobrang lupit ng kanilang Militar sa pag-lipol sa mga ethnic groups (Rape is being used as a weapon of war, especially sa Kachin State); naglipana ang mga plantasyon ng Poppy Plant na syang pinagmumulan ng Opium; etcetera… etcetera…

Pero marami rin tayong pagkaka-pareho:

  • Mahilig sila sa mga inuulit na pangalan (Noe Noe, Zaw Zaw, Tin Tin, Ni Ni, Ko Ko… at tayo naman may Ging Ging, Let Let, Bong Bong, Bing Bing, Jun Jun…)
  • Napaka-pamilyar ng lasa ng kanilang mga pagkain (di gaya sa Thai, halimbawa, na madalas kakaiba ang dating at presentation)
  • Meron silang babae na “Icon of Democracy” — si Daw Aung San Suu Kyi, habang meron naman tayong “Tita Cory”
  • Relihiyoso rin sila, Buddhist nga lang. So mahilig silang dumalaw sa mga templo at mag-alay sa kanilang mga altar.
  • Mahilig din silang kumanta. Andami ding mga Magaganda (at Pogi, shempre) sa Bansa nila, gaya sa atin. Hehehe…
  • Marami rin silang mga NGOs (both tunay at peke, just like the Philippines)
  • Nagbabasaan din sila tuwing piyesta — sa kanila tuwing New Year, sa atin tuwing Pista ni San Juan
  • At pinapanood din nila ang Dyesebel at Mara Clara! Pero dubbed in Burmese, shempre. 🙂

 

Call it Burma, call it Myanmar, call it whatever you like…

Kung ako ang Presidente…

… gagawin ko ang lahat na pwede kong gawin bilang Presidente. Pero dahil demokrasya na tayo, magka-iba na ang ibig sabihin ng “Presidente” at “Diktador” ngayon. So dapat, idaan sa ligal ang lahat, tama?

Pero hindi naman masama na gamitin ang ibang paraan na mayroon ang isang Presidente para “mangumbinsi” ng opisyal, di ba? 🙂

presidential seal

So, kung ako ang Presidente, “kukumbinsihin” ko ang mga Kongresista at Senador na suportahan at ipatupad ang mga sumusunod na priority legislation/policies ko:

  • Government support for all Pinoy Inventors
  • Oil and Gas Exploration sa Benham Rise area
  • Striktong “Truth in Advertising” Law
  • Lalung pagpapa-lakas sa patrol/defensive capabilities ng Air Force at Navy
  • Pagbuo sa isang unified at epektibong Disaster Preparedness and Response Agency
  • More government support for Science Scholars
  • Taxation of all Religious organizations
  • Palakasin ang Cyber-warfare capability ng pamahalaan
  • Pag-demonetize ng 5 at 10-centavo coins
  • Pag-revive sa dating government-operated Buses
  • Pagtayo ng government-operated Passenger/Cargo Ferry Company
  • Pag-unify sa 3 international Airport Terminals into one Airport na lang
  • Pag-construct ng MRT line papasok sa Airport
  • Kumpletuhin ang linya ng PNR mula Matnog, Sorsogon, hanggang Laoag at Tuguegarao at magbuo ng katulad na linya ng tren na iikot sa Mindanao
  • Ibalik ang Death Penalty para sa lahat ng Heinous Crimes, kasama na ang pag-manufacture ng Shabu, Kidnap for Ransom, Plunder, Political Assassination, Statutory Rape, Big-time Scams, Murder, Arson, Big-time Tax Evasion at iba pang mga kahalintulad na krimen.

Andami pa sanang pwedeng gawin ang isang Presidente para umayos ang kalagayan ng bansa natin pero 6 years lang ang termino niya. Hindi na rin siya pwedeng tumakbo ulit kaya, para matiyak na malaki ang tsansa na ma-sustain ang mga repormang ginawa niya, may isa pa akong gagawin — Ayusin ang sistema ng pulitika sa Pilipinas sa pamamagitan ng mga sumusunod na reporma:

  • Ayusin ang Party-list system
  • Ayusin ang Party system
  • Gawing Parliamentary ang sistema ng gubyerno natin kapag malakas na ang Party System.

YUN LANG NAMAN PO. Hehehehe

Kayo? Ano gagawin niyo kung nagkataong kayo ang Presidente ng Pilipinas? 🙂

 

 

 

 

 

Kung ako ang Presidente…

Fiberglass bancas for Yolanda fishers!

Parang mahirap isipin kung paano maibabalik yung tinatayang higit 140,000 na mga banka na sinira ni Yolanda. Pero mahirap mang isipin, hindi pa rin nito napipigilan ang mga grupo at tao na pilit umaambag ng mga donasyong banka upang magkaroon muli ng kabuhayan ang mga kababayan nating mangingisda sa Visayas.

Halimbawa itong grupong ito, na itatago natin sa pangalang “Bituin ng Samar,” na walang-sawang kumakalap ng donasyon para makapag-pagawa ng mga fiberglass na banka na kanilang ido-donate sa mga mangingisda ng Eastern Samar.

Asteeg!

Saludo ako sa inyo, mga kapatid! Sana mas dumami pa ang inyong hanay! 🙂

IMG_0697

[fiberglass bancas drying in the sun]

IMG_0722

[mala-selfie ni Taroogs, katabi ang isa sa mga ginagawang fiberglass na banka]

Fiberglass bancas for Yolanda fishers!

Bakit ngayon lang ako nag-Bucket?

As in Bucket List.

Matagal na itong ginagawa ng mga tao, sikat man o ordinaryo. Yung iba nga, dahil sa ka-asteegan ng mga gustong gawin sa lista nila, pumapatok yung listahan online, lalu pa’t nagawa na pala nila yung mga naka-listang plano.

Pero hindi lang pala ito simpleng pag-lista ng mga gusto mong magawa bago mo lisanin ang mundong ito — “before you kick the bucket,” ika nga nung lumang English Idiom, which is a euphemism for dying.

Ayon sa grupo ng mga Finnish (yun o! related pa din sa katapusan. hehehe) na nagpasimula ng bucketlist.net, mahalaga din na tulungan mo ang ibang tao na matupad ang kanilang Bucket List habang nagpupursigi ka na matupad ang sarili mong listahan.

Bayanihan pa din, ano po? At huwag daw kalimutang pasalamatan ang mga taong tumulong sa’yo upang matupad ang iyong mga pangarap.

bucket-list

Matagal ko nang naiisip na gumawa ng sarili kong Bucket List pero laging napapaliban. Pero nang nabasa ko kahapon yung lista ni kapatid na Tetrara, na-inspire akong gawin na finally yung lista ko.

Kaya, heto na ang aking Bucket List (in no particular order):

  • Maging certified Scuba Diver.
  • Learn enough masonry skills to do simple house renovations.
  • Teach my 2 kids at least one very important life-skill each.
  • Learn Burmese.
  • Tour Burma.
  • Visit Jamaica.
  • Visit Vietnam.
  • Organize a week-long beach vacation for the entire family.
  • Invest in a farm.
  • Learn how to fish, mangingisda-style.
  • Set-up a saltwater aquarium.
  • Join a bike marathon.
  • Learn to ride a motorcycle (then buy one).
  • Complete my collection of Tolkien and Asimov books.
  • Go on an ocean cruise with my Wife.
  • Study Buddhism.
  • Become a Vegetarian.
  • Get my left ear pierced.
  • Full-sleeve tattoos.
  • Laser vision correction surgery (LASIK).
  • Help my Wife and 2 Kids with their own bucket lists!

Grabe. Nakaka-adik pala neto! Ansarap kasing gumawa ng lista. 🙂

Bakit ngayon lang ako nag-Bucket?

Solusyon sa mga nababaling Resolusyon?

Maswerte yung tao na kapag gumagawa ng “New Year’s Resolution” ay napangangatawanan ito ng seryoso. Hindi binabali, pinaninindigan, kahit pa mahirap gawin. Kasi nga alam niya na para rin sa kanyang ikabubuti ang paggawa ng mga resolusyon.

new-years-resolution-ideas

Pero kadalasan (and, of course, I may be wrong) hindi nagtatagal at bumabalik din tayo sa “dating gawi.”

Ganun akong klaseng tao kung mag-resolution.

Kasi naman, yung mga napipili kong baguhin ay yung mga alam kong pagkahirap-hirap gawin.

Halimbawa:

  • Mas maging mabait sa kapwa kahit pa hindi siya mabait sa akin.
  • Mas maging pasensiyoso sa mga taong umuubos ng pasensiya ko.
  • Huwag nang iinom ng alak.
  • Bawasan ang kanin.
  • Bawasan ang kain.
  • Mag-exercise ng regular.
  • Ayus-ayusin ang pananamit.
  • Huwag nang mag-yosi.

Marami pang ibang resolusyon (na hindi ko na maalala sa sobrang daming New Years na nagdaan) ang ginawa ko pero, awa ng diyos, isa pa lang ang natutupad — 5 years na akong hindi naninigarilyo.

Lubhang mababa ang “batting average” ko kung tutuusin. Wala pa yata sa 5%.

Kaya ngayong 2014, alam ko na ang solusyon — Simplehan ang mga Resolution! Paisa-isa na lang.

My 2014 New Year’s Resolution?

Huwag nang mag-softdrinks!

Resolution Status: 7 days and counting… 🙂

Solusyon sa mga nababaling Resolusyon?

30 minutes before 2014…

… and I’m still inside the house. No fireworks for me — I’ve sworn them off years ago when my Asthma got too sensitive to the smoke. Pero OK lang. I still find the explosions very agreeable; unlike my youngest son who still hasn’t discovered the joy of noise — past his bedtime na daw kasi. Hehehe.

My daughter, on the other hand, seems not just to have inherited my intellect (eherm), but my Asthma as well. Kaya andito rin siya sa loob ng bahay kagaya ng Tatay niya, nagto-torototkumakain… naghahandang tumalon at the stroke of midnight.

15 minutes to midnight. Mas lumalakas at dumadalas na ang fireworks sa labas… pero still not as loud and as long as last year. Bakit kaya? Is it because of economic reasons, or is the DOH finally making headway at convincing the public that fireworks bring more bad than good?

Ewan. Your guess is as good as mine.

10 minutes to go. Getting really loud outside! Pati yung volume ng usap namin sa loob ng bahay ay halos sigawan na (but in a good way).

5 minutes to go!

I wonder what 2014 has in store for all of us?

2014

30 minutes before 2014…

Maligayang Pasko pa din!

Hindi na iba sa ating mga Pinoy ang bisitahin ng mga matitinding trahedya sa tuwing panahon ng Kapaskuhan. Kung matatandaan ninyo, Disyembre nang nangyari ang Rizal Day Bombings, ang paglubog ng MV Dona Paz, ang paghagupit ng Bagyong Sendong, ang pag-tama ni Bagyong Pablo, at ito ngang pananalanta ni Bagyong Yolanda.

Mga Paskong naging malungkot para sa milyon-milyong mga kababayan natin.

Pero tuloy pa rin ang Pasko.

Parol Tacloban

Sa ayaw o sa gusto natin/nila, tuloy pa din ang Pasko.

Maligayang Pasko pa din!

Lessons from Yolanda

LessonsLearned

Sino nga ulit yung nagsabi n’un? Na one of the few things good about tragedies daw is that they afford us the opportunity to learn something?

Well, baka nga. Pero napaka-lupit na paraan naman nun to “learn something.” ‘Di ba pwedeng lecture na lang?

Kaya lang, totoo rin na minsan hindi tayo matuto-tuto kahit ilang beses pang idikdik sa utak natin ang isang bagay. And it needs something truly radical to finally and permanently embed the lesson, whatever it may be, in our minds.

I believe Typhoon Yolanda was one such teacher.

Andami kong natutunan when looking back to the events that transpired before, during and after her rampage across the Visayas.

Lessons like:

  • Totoo ang Global Warming/Climate Change and its worsening effect on weather patterns around the world.
  • One can never prepare enough for a Super Typhoon. But good preparation can lessen the hurt that follows.
  • More Super Typhoons are coming. Stronger ones.
  • Government can’t do it alone.
  • One country can’t do it alone.
  • Kahit marami pa ang tumulong sa atin, sa dulo it will only be us left to finish the work.
  • Doing relief work is not a competition.
  • Every little bit counts.
  • The most precious donations are from those who literally have nothing to give but still do.
  • Mas magandang mag-bayanihan kaysa magsisihan.
  • Hindi na sasapat ang basta mag-rebuild. We need to rebuild better!

I learned the lessons. Now to apply them.

Lessons from Yolanda

Bayanihan: Bulilit style!

Nakakatuwa talagang makita na andami-daming mga kababayan natin from abroad — either working or already permanent residents — ang gumagawa ng kani-kanilang kampanya para makatulong sa mga kababayan nating nasalanta ni Bagyong Yolanda.

Iba-ibang grupo, iba-ibang tao, iba-ibang istilo… pero nagkakaisa sa iisang layunin.

Pero ang pinaka-nakakatuwa na marahil ay yung mga bata na kung anu-anong mga gimik ang naiisip maka-kalap lang ng pera at ibang donasyon para mai-ambag sa Relief and Rehabilitation efforts dito sa atin.

Take these two kids, for example. Magkapatid sila na Fil-Ams (isang 10 years old at isang 13 years old) na gumawa ng mga “Haiyan Bracelets” upang ibenta online.

Haiyan Bracelets (by Amado's grandkids)

Lahat ng proceeds ng sales ay ido-donate nila sa isang eskwelahan sa Tacloban para ito’y maayos at muling magamit ng mga kapwa nilang bata.

Heto yung sulat ni Malaya, yung 10 year old na nakaisip ng proyektong ito:

Hi,

I want to tell you about a project that my sister and I are doing to raise money to help the children in Tacloban. Most of the schools in Tacloban were destroyed by typhoon Haiyan. We want to raise $1,000. to help rebuild an elementary school. We are  in contact with someone in Tacloban to help us find the school to donate it to. As soon as I find out I will let you know the name of the school and hope to be able to send you a picture of the school.

We are making bracelets from rubber bands that we are calling Haiyan Loom. The color red, blue and yellow are the colors of the Philippine flag. It means that the Filipino people are strong in spirit.  We are asking for a donation of $10 or more for each of the Haiyan looms. We are donating all of the profit to help rebuild an elementary school. My only expenses are the rubber bands and clips to make the bracelets and cost of mailing. All of the Haiyan Looms are made by our volunteers of family and friends. I taught my sister and she taught her friends. I also taught Lolo Amado and Lola Jax. I am making news designs. I have a list of 65 family and friends that I hope will donate.

Here are pictures of my Haiyan Looms. They can be worn as a bracelet or also on a dog. I can make them any size. If you want to make a donation let me know. Also if you have any ideas for my Haiyan Looms. My Lolo just set up an account on pay pal but i don’t think it is working yet, you can try it haiyanloom@gmail.com

Malaya

haiyan bracelet for dogs

haiyan bracelet for people

Asteeg ano? Marapat lang na suportahan ang mga ganitong klaseng kampanya, lalu na’t mga bata ang nagpasimula. Kaya, in case na mabasa ninyo ito, at kayo ay naghahanap ng paraan para makatulong, baka type ninyong bumili.

Puntahan niyo lang ang site nila by clicking on their banner image above and start placing your orders. And spread the word na din ha?

Let’s help these 2 kids help the thousands of kids affected by Yolanda! 🙂

Bayanihan: Bulilit style!