Kung ako ang Presidente…

… gagawin ko ang lahat na pwede kong gawin bilang Presidente. Pero dahil demokrasya na tayo, magka-iba na ang ibig sabihin ng “Presidente” at “Diktador” ngayon. So dapat, idaan sa ligal ang lahat, tama?

Pero hindi naman masama na gamitin ang ibang paraan na mayroon ang isang Presidente para “mangumbinsi” ng opisyal, di ba? 🙂

presidential seal

So, kung ako ang Presidente, “kukumbinsihin” ko ang mga Kongresista at Senador na suportahan at ipatupad ang mga sumusunod na priority legislation/policies ko:

  • Government support for all Pinoy Inventors
  • Oil and Gas Exploration sa Benham Rise area
  • Striktong “Truth in Advertising” Law
  • Lalung pagpapa-lakas sa patrol/defensive capabilities ng Air Force at Navy
  • Pagbuo sa isang unified at epektibong Disaster Preparedness and Response Agency
  • More government support for Science Scholars
  • Taxation of all Religious organizations
  • Palakasin ang Cyber-warfare capability ng pamahalaan
  • Pag-demonetize ng 5 at 10-centavo coins
  • Pag-revive sa dating government-operated Buses
  • Pagtayo ng government-operated Passenger/Cargo Ferry Company
  • Pag-unify sa 3 international Airport Terminals into one Airport na lang
  • Pag-construct ng MRT line papasok sa Airport
  • Kumpletuhin ang linya ng PNR mula Matnog, Sorsogon, hanggang Laoag at Tuguegarao at magbuo ng katulad na linya ng tren na iikot sa Mindanao
  • Ibalik ang Death Penalty para sa lahat ng Heinous Crimes, kasama na ang pag-manufacture ng Shabu, Kidnap for Ransom, Plunder, Political Assassination, Statutory Rape, Big-time Scams, Murder, Arson, Big-time Tax Evasion at iba pang mga kahalintulad na krimen.

Andami pa sanang pwedeng gawin ang isang Presidente para umayos ang kalagayan ng bansa natin pero 6 years lang ang termino niya. Hindi na rin siya pwedeng tumakbo ulit kaya, para matiyak na malaki ang tsansa na ma-sustain ang mga repormang ginawa niya, may isa pa akong gagawin — Ayusin ang sistema ng pulitika sa Pilipinas sa pamamagitan ng mga sumusunod na reporma:

  • Ayusin ang Party-list system
  • Ayusin ang Party system
  • Gawing Parliamentary ang sistema ng gubyerno natin kapag malakas na ang Party System.

YUN LANG NAMAN PO. Hehehehe

Kayo? Ano gagawin niyo kung nagkataong kayo ang Presidente ng Pilipinas? 🙂

 

 

 

 

 

Advertisements
Kung ako ang Presidente…

Fiberglass bancas for Yolanda fishers!

Parang mahirap isipin kung paano maibabalik yung tinatayang higit 140,000 na mga banka na sinira ni Yolanda. Pero mahirap mang isipin, hindi pa rin nito napipigilan ang mga grupo at tao na pilit umaambag ng mga donasyong banka upang magkaroon muli ng kabuhayan ang mga kababayan nating mangingisda sa Visayas.

Halimbawa itong grupong ito, na itatago natin sa pangalang “Bituin ng Samar,” na walang-sawang kumakalap ng donasyon para makapag-pagawa ng mga fiberglass na banka na kanilang ido-donate sa mga mangingisda ng Eastern Samar.

Asteeg!

Saludo ako sa inyo, mga kapatid! Sana mas dumami pa ang inyong hanay! 🙂

IMG_0697

[fiberglass bancas drying in the sun]

IMG_0722

[mala-selfie ni Taroogs, katabi ang isa sa mga ginagawang fiberglass na banka]

Fiberglass bancas for Yolanda fishers!

Bakit ngayon lang ako nag-Bucket?

As in Bucket List.

Matagal na itong ginagawa ng mga tao, sikat man o ordinaryo. Yung iba nga, dahil sa ka-asteegan ng mga gustong gawin sa lista nila, pumapatok yung listahan online, lalu pa’t nagawa na pala nila yung mga naka-listang plano.

Pero hindi lang pala ito simpleng pag-lista ng mga gusto mong magawa bago mo lisanin ang mundong ito — “before you kick the bucket,” ika nga nung lumang English Idiom, which is a euphemism for dying.

Ayon sa grupo ng mga Finnish (yun o! related pa din sa katapusan. hehehe) na nagpasimula ng bucketlist.net, mahalaga din na tulungan mo ang ibang tao na matupad ang kanilang Bucket List habang nagpupursigi ka na matupad ang sarili mong listahan.

Bayanihan pa din, ano po? At huwag daw kalimutang pasalamatan ang mga taong tumulong sa’yo upang matupad ang iyong mga pangarap.

bucket-list

Matagal ko nang naiisip na gumawa ng sarili kong Bucket List pero laging napapaliban. Pero nang nabasa ko kahapon yung lista ni kapatid na Tetrara, na-inspire akong gawin na finally yung lista ko.

Kaya, heto na ang aking Bucket List (in no particular order):

  • Maging certified Scuba Diver.
  • Learn enough masonry skills to do simple house renovations.
  • Teach my 2 kids at least one very important life-skill each.
  • Learn Burmese.
  • Tour Burma.
  • Visit Jamaica.
  • Visit Vietnam.
  • Organize a week-long beach vacation for the entire family.
  • Invest in a farm.
  • Learn how to fish, mangingisda-style.
  • Set-up a saltwater aquarium.
  • Join a bike marathon.
  • Learn to ride a motorcycle (then buy one).
  • Complete my collection of Tolkien and Asimov books.
  • Go on an ocean cruise with my Wife.
  • Study Buddhism.
  • Become a Vegetarian.
  • Get my left ear pierced.
  • Full-sleeve tattoos.
  • Laser vision correction surgery (LASIK).
  • Help my Wife and 2 Kids with their own bucket lists!

Grabe. Nakaka-adik pala neto! Ansarap kasing gumawa ng lista. 🙂

Bakit ngayon lang ako nag-Bucket?

Solusyon sa mga nababaling Resolusyon?

Maswerte yung tao na kapag gumagawa ng “New Year’s Resolution” ay napangangatawanan ito ng seryoso. Hindi binabali, pinaninindigan, kahit pa mahirap gawin. Kasi nga alam niya na para rin sa kanyang ikabubuti ang paggawa ng mga resolusyon.

new-years-resolution-ideas

Pero kadalasan (and, of course, I may be wrong) hindi nagtatagal at bumabalik din tayo sa “dating gawi.”

Ganun akong klaseng tao kung mag-resolution.

Kasi naman, yung mga napipili kong baguhin ay yung mga alam kong pagkahirap-hirap gawin.

Halimbawa:

  • Mas maging mabait sa kapwa kahit pa hindi siya mabait sa akin.
  • Mas maging pasensiyoso sa mga taong umuubos ng pasensiya ko.
  • Huwag nang iinom ng alak.
  • Bawasan ang kanin.
  • Bawasan ang kain.
  • Mag-exercise ng regular.
  • Ayus-ayusin ang pananamit.
  • Huwag nang mag-yosi.

Marami pang ibang resolusyon (na hindi ko na maalala sa sobrang daming New Years na nagdaan) ang ginawa ko pero, awa ng diyos, isa pa lang ang natutupad — 5 years na akong hindi naninigarilyo.

Lubhang mababa ang “batting average” ko kung tutuusin. Wala pa yata sa 5%.

Kaya ngayong 2014, alam ko na ang solusyon — Simplehan ang mga Resolution! Paisa-isa na lang.

My 2014 New Year’s Resolution?

Huwag nang mag-softdrinks!

Resolution Status: 7 days and counting… 🙂

Solusyon sa mga nababaling Resolusyon?

30 minutes before 2014…

… and I’m still inside the house. No fireworks for me — I’ve sworn them off years ago when my Asthma got too sensitive to the smoke. Pero OK lang. I still find the explosions very agreeable; unlike my youngest son who still hasn’t discovered the joy of noise — past his bedtime na daw kasi. Hehehe.

My daughter, on the other hand, seems not just to have inherited my intellect (eherm), but my Asthma as well. Kaya andito rin siya sa loob ng bahay kagaya ng Tatay niya, nagto-torototkumakain… naghahandang tumalon at the stroke of midnight.

15 minutes to midnight. Mas lumalakas at dumadalas na ang fireworks sa labas… pero still not as loud and as long as last year. Bakit kaya? Is it because of economic reasons, or is the DOH finally making headway at convincing the public that fireworks bring more bad than good?

Ewan. Your guess is as good as mine.

10 minutes to go. Getting really loud outside! Pati yung volume ng usap namin sa loob ng bahay ay halos sigawan na (but in a good way).

5 minutes to go!

I wonder what 2014 has in store for all of us?

2014

30 minutes before 2014…

Maligayang Pasko pa din!

Hindi na iba sa ating mga Pinoy ang bisitahin ng mga matitinding trahedya sa tuwing panahon ng Kapaskuhan. Kung matatandaan ninyo, Disyembre nang nangyari ang Rizal Day Bombings, ang paglubog ng MV Dona Paz, ang paghagupit ng Bagyong Sendong, ang pag-tama ni Bagyong Pablo, at ito ngang pananalanta ni Bagyong Yolanda.

Mga Paskong naging malungkot para sa milyon-milyong mga kababayan natin.

Pero tuloy pa rin ang Pasko.

Parol Tacloban

Sa ayaw o sa gusto natin/nila, tuloy pa din ang Pasko.

Maligayang Pasko pa din!

Lessons from Yolanda

LessonsLearned

Sino nga ulit yung nagsabi n’un? Na one of the few things good about tragedies daw is that they afford us the opportunity to learn something?

Well, baka nga. Pero napaka-lupit na paraan naman nun to “learn something.” ‘Di ba pwedeng lecture na lang?

Kaya lang, totoo rin na minsan hindi tayo matuto-tuto kahit ilang beses pang idikdik sa utak natin ang isang bagay. And it needs something truly radical to finally and permanently embed the lesson, whatever it may be, in our minds.

I believe Typhoon Yolanda was one such teacher.

Andami kong natutunan when looking back to the events that transpired before, during and after her rampage across the Visayas.

Lessons like:

  • Totoo ang Global Warming/Climate Change and its worsening effect on weather patterns around the world.
  • One can never prepare enough for a Super Typhoon. But good preparation can lessen the hurt that follows.
  • More Super Typhoons are coming. Stronger ones.
  • Government can’t do it alone.
  • One country can’t do it alone.
  • Kahit marami pa ang tumulong sa atin, sa dulo it will only be us left to finish the work.
  • Doing relief work is not a competition.
  • Every little bit counts.
  • The most precious donations are from those who literally have nothing to give but still do.
  • Mas magandang mag-bayanihan kaysa magsisihan.
  • Hindi na sasapat ang basta mag-rebuild. We need to rebuild better!

I learned the lessons. Now to apply them.

Lessons from Yolanda