Ang pangarap kong Motorsiklo…

Matagal ko nang pina-plano na bumili ng sariling motorsiklo para gamitin sa pangaraw-araw na commute mula bahay hanggang opisina at pabalik. Ang kaso, may ilang mga realidad sa aking buhay na dapat kong i-konsidera bago ako tuluyang bumili:

  • Una, at pinaka-mahalaga marahil… ‘di ako marunong mag-motor. Hehehe (pero kaya namang gawan ng paraan ito. Sabi nga ng mga henyo d’yan sa gilid-gilid, kung marunong kang mag-bisikleta, kakayanin mong mag-motor.) Osyasya… sabi nyo ah?
  • Pangalawa, medyo may kalakihan ang kaha ko kaya di uubra sa akin ang mga mas murang scooter-type na motor. Pero may sagot din dito — bumili ng big bike. Mas magastos nga lang.
  • Pangatlo, mahilig akong umuwi ng naka-inom. OO. Inaamin ko. May problema ako sa pag-inom. Kaya medyo delikado para sa akin ang mag-motor (kahit matuto pa akong mag-motor at gumaling ng todo dito)…

…lalu na’t ang pangaraw-araw kong ruta ay COMMONWEALTH AVENUE!

Wag na ‘oy! Magdi-dyip na lang ako noh!

Pero ang sarap pa rin talagang mangarap.

Haaays…

2012
01/27
CATEGORY
Uncategorized
TAGS









Write comment

Sige na nang matapos na ang isyu!

There are many other infinitely more dangerous substances out there, noh! :-)

2012
01/26
CATEGORY
Uncategorized
TAGS








Write comment

Burma “day trip” numbah one… t’yak masusundan!

Pinalad ako recently to finally set foot on Burmese soil. Nagkataon kasi na sa huling pagdalaw ko sa Mae Sot, Thailand (isang border town na katabi ng Burma), bukas na pala yung “Friendship Bridge” na nagdidikit dito sa katabing bayan ng Myawaddy sa Burma!

Ilog lang ang pagitan ng dalawa pero ilang taon din itong naging “no man’s land” gawa ng pagsara dito ng pamahalaan ng Burma. Naging “bridge to nowhere” tuloy siya — andun lang… pwedeng tingnan, pero di pwedeng tawirin. At kung gala kang tao tulad ko, alam mo kung gaano nakaka-inis ang ganung feeling. :-)

Kaya nung nabalitaan ko na ligal na ulit ang tumawid sa tulay, di na ako nag-atubili pa! ‘Weno kung may bayad pala na 500 Baht yung stamp ng Burmese Immigration Office?! Gogogo!

At shemps, sa pagtawid, may order of priority na agad ako:

1. Ispatan ang Templo (SUCCESS! merong isa na malapit lang sa tulay. 5 minutes na lakad lang.)

2. Tikman ang Local Beer (SUCCESS! mabuhay Myanmar Beer! Probably the best beer in Burma — ayon na din sa tinderong nagbenta nito sakin. Hehehe…)

3. Tikman ang Local Food/Pulutan (SUCCESS! Kakaibang “dinuguan” ang na-enkwentro ko dun — may dugo talaga! Pati chopsticks ko namula.)

4. Bumili ng Souvenirs (SUCCESS! andami kong abubots na dala pabalik ng Pinas — bagong bandila ng Myanmar, local beer in cans, local currency: Kyats)

5. Libutin ang Talipapa (SABIT! naubusan ako ng oras. Bawal palang abutan ng dilim ang mga dayuhan sa Myawaddy. Pinapa-uwi ang lahat pagdating ng alas-6 ng gabi.)

Heniweys, alam ko na ang gagawin sa susunod. Unahin ang Talipapa Tour!

Until next time, Myawaddy! Hu’s yo Daddy?! :-)

2012
01/17
CATEGORY
Uncategorized
TAGS











3 mga puna

Unang Pangako for 2012 — kukumpletuhin ko ‘tong koleksiyon ko!

ADIK talaga ako for all (hardbound) books related to J.R.R. Tolkien — yung mga librong siya mismo ang nagsulat; yung mga librong anak niyang si Christopher ang nagsulat o nag-edit; pati na yung mga libro na iba ang awtor basta lang may kinalaman sa buhay at gawa ni pareng J. R. R.

Dati, madali lang i-satisfy yung kaadikan ko — marami kasing librong available sa 2nd-hand bookstores. At kahit kadalasan ay mga paperback sila, may naliligaw paminsan-minsan na mga hardbound versions. Average price? Mga 200 Pesos.

Kaya lang, nung lumabas yung LOTR Film Trilogy ni Kuya Peter Jackson, biglang nawala ang mga linsyak na 2nd-hand Tolkien books! Hinoard yata ng mga ungas. At kung may sumulpot man ay either napaka-mahal na (compared sa dating presyo — shempre mas mahal pa din di-hamak yung brand new), or pangit yung quality dahil nabasa ng tubig-ulan, maraming mantsa, punit-punit…

Kaya minsan napipilitan tuloy akong bumili ng bago. Pinaka-mahal na Tolkien na nabili ko? Leather-bound na The Hobbit: 2,500 Pesos!

Powtek.

Pero OK lang. ADIK nga eh. Hehehehe. Saka wala pa akong mga anak nung panahong yun (otherwise kinalbo na ako ni Misis).

Pero kulang-kulang pa din talaga ang koleksyon ko. Halimbawa, sa LOTR Trilogy, ang meron lang ako ay yung Book 2: The Two Towers. Wala ako nung Book 1 at Book 3! Hnlabo, di ba?

Pero hindi bale. All good things come to those who wait, right? Siguro naman ngayong 2012, mabubuo ko na rin ang aking koleksyon! Muwahahahahahahaha!!!! :-)

Kung may makita kayo timbrehan n’yo ako ha?

2012
01/03
CATEGORY
Uncategorized
TAGS









3 mga puna

2011 in review (my blog, ayon sa wordpress.com)

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 15,000 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 6 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

2012
01/03
CATEGORY
Uncategorized
TAGS





1 puna

Tulungan natin ang mga biktima ni Sendong (call for donations)

Kagabi, sa X-mas party ng Akbayan na ginawang fund-raising activity para sa mga nasalanta ng Bagyong Sendong sa Iligan City at Cagayan de Oro City, ang mga (bonggang-bonggang) bisita ay nagpatak-patak para makalikom ng perang magagamit sa nagaganap na Rescue-Relief-Rehabilitation drive sa Mindanao.

Nakalikom sila ng higit PhP 920,000.00 at ito’y dinala na sa area ngayong araw. Marami ding relief goods na isi-ship sa lalung madaling panahon.

Tuloy po ang panawagan for donations at volunteers. Tulong-tulong tayo sa pag-ayuda sa mga biktima ng sakuna!

Malungkot man ang kanilang Pasko ngayon, huwag nating hayaaang mag-hari ang kawalang pag-asa sa kanilang mga puso.

Mabuhay ang Bayanihan! Mabuhay ang Pilipinas!

2011
12/22
CATEGORY
Uncategorized
TAGS

















Write comment

Para maiba lang…

Mahirap ang buhay… andaming mas mahalagang gastusin na dapat paglaanan ng budget.

Pero mahalaga din naman ang Parol, di ba? Kaya 2 years ago ay bumili ako ng kauna-unahang Capiz Parol ng aming pamilya. Ansaya-saya ng Dear Dawter ko nung unang binuksan yung kumikuti-kutitap niyang mga ilaw.

Pero ngayon, after 2 years, tila bored na si Dear Dawter sa aming parol. Di rin yata impressed ang aming bagong Bebehboi. Bakit daw walang ibang kulay?

Kaya hayun… dahil matalino ang kanilang Ina (at matipid din, obviously. hehehe), PULA na ang parol namin!

Yehey! Mabuhay ang cellophane! :-)

2011
12/18
CATEGORY
Uncategorized
TAGS













1 puna

Mahirap talagang magkamali… nakamamatay minsan.

Gaya ng pagtawid sa Commonwealth Avenue dahil akala mo hindi ka aabutan ng mga parating na sasakyan… ng pag-inom ng batang paslit ng akala nito’y tubig pero chlorox pala… ng pagpunta ng isang Pinay abroad sa akala niya’y maayos na trabaho pero sa sindikato pala ang bagsak niya…

Maling akala = Kamatayan.

Kaya naman ingat na ingat ako sa tuwing tumitira ng Swedish Snus. Mahirap nang magkamali ng dampot. Magkamukha pa naman ang mga lalagyan :-)

 

Ang sagwa siguro ng lasa ng shoe polish :-)

2011
12/09
CATEGORY
Uncategorized
TAGS








1 puna

Priority sa Liquidity…

Ayon sa mga Henyo diyan sa gilid-gilid… the Human Body daw is made up of almost 80% water (depende sa laki ng katawan… which means sa kaso ko, abot na abot ko yung maximum percentage!) Hehehe.

Pero ang tubig ng katawan ay dapat nire-replenish ng regular… otherwise, dehydration ang aabutin mo — nakamamatay yun, coya.

Kaya maiging i-keep-track ang intake mo ng fluids.

Heto ang sa akin (by order of regularity of intake):

  • Tubig: madalas mineral water, kasi may dispenser sa opisina. tancha ko mga 5 glasses a day. Mas marami kung mainit ang panahon.
  • Kape: tap water na ininit. Sa opisina, mahina na yung 4 mugs a day ng instant coffee. Bihira lang akong tumira ng brewed. Matapang kasi timpla sa opisina. Sa bahay, 2 mugs maximum.
  • Beer: sa tuwing may okasyon, mahina na yung 6 bottles of pale pilsen / red horse. Di ko type ang Light, masakit sa ulo kinabukasan. Ewan ko ba…
  • Softdrinks: bihira lang. Usually Coke o Sprite. Di ko feel Pepsi… masyadong matamis.
  • Brandy: kung may okasyon, kasama ang barkada o mga kaopisina, 1 litrong bote ang naitutumba namin.
  • At iba pa: negligible amounts na ‘to… sa malamig, fruit juices (lata at tetrapak), iba pang alak…

Yun lang.

At least Tubig pa rin ang primary rehydration drink ko, di ba?

Kayo? :-)

2011
12/04
CATEGORY
Uncategorized
TAGS











3 mga puna

Kelan ka huling nag-nganga? :-)

I admit hindi na masyadong common ang katanungang yan nowadays. Pwede siguro kung 1960s ang setting (kung kelan ayon sa Lolo ko dati ay uso pa ang nga-nga sa ilang komunidad sa Maynila), or kung dalawang taga-Cordi ang nag-uusap.

Kaso hindi eh. It’s Nov. 22, 2011… Wala na Lolo ko… and I’m in Quezon City.

So, what gives, you ask?

Heto. My wonderful Burmese friends at Mae Sot, Thailand, sent me an entire jar of pre-wrapped “Kun” (betelnut/nga-nga) for my enjoyment! [A short backgrounder: I quit smoking more than 3 years ago and now content myself with the occasional Swedish Snus -- when I can get some. In Mae Sot, I saw many young Burmese students contentedly chewing on betelnut and obviously enjoying themselves. Me being me, I asked to try some and got hooked just like that.]

Asteeeg!

Kakaibang lasa… malupit ang tama sa ulo… mabilis ma-lanta pag mainit ang panahon.

Help! :-)

2011
11/22
CATEGORY
Uncategorized
TAGS











Write comment

Since Sept 2010…

Free counters!

i believe!

Risa Icon2

i belong!

up_centennial_logo Pinoy Ako Sali Na (Wordpress) smaller
Bloggers - Meet Millions of Bloggers
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.