The May 10, 2010 National Elections in numbers:
50,723,734 Registered voters (as of Jan. 15)
45,041,777 Registered voters in the 2007 elections
75,471 Precint count optical scan (PCOS) machines for clustered
precincts
6,729 Backup PCOS Units
P7.2B Cost of automation
1,631 Sets of unique Ballots
8.5 x 25 Ballot size (in inches)
POSITIONS AT STAKE
1 President
1 Vice president
12 Senators
230 District Representatives
57 Party-list representatives
80 Governors
80 Vice governors
766 Members, Sangguniang Panlalawigan
137 City mayors
137 City vice mayors
1,524 Members, Sangguniang Panglungsod
1,497 Municipal mayors
1,497 Municipal vice mayors
11,980 Members, Sangguniang Bayan
ILAN LAHAT YUN, ABER?! 
Filed under: Uncategorized | 1 Comment
Sa totoo lang, ang hirap talagang pumili ng presidentiable na susuportahan.
Lahat may sabit. Lahat may kahinaan. Lahat may isyu.
At kung seryoso nating gagawing batayan sa pagpili ng ibobotong presidente yung mga pamantayan na:
… walang papasa ni isa.
Mahirap din namang akuin ko na lang yung pagka-presidente kasi… in all honesty… hindi rin ako papasa! heheheh.
Hmmm…
Eh kung IKAW na lang kaya?
Watchutink? Papasa ka ba?
Filed under: Uncategorized | 1 Comment
Fascinated talaga ako sa mga designs ng banyo. Bawat isa ay may kanya-kanyang unique characteristic.
Merong banyong ultra-utilitarian… merong super-sossy… merong mega-dirty… merong uber-linis… at meron namang rock-en-roll sa pagka-asteeg.
Pero ano pa ang itsura ng isang banyo, tiyak meron tayong mga “non-negotiables” pagdating sa pagiging acceptable ng mga ito sa atin.
Sa akin, personally, ke ano pa ang dating ng isang banyo, basta present ang mga sumusunod… masaya na ako:
- may TUBIG (di bale na kung de-hose, de-bomba o de-gripo… basta may tubig. kahit walang tisyu)
- may ILAW (kasi mahirap talagang mangapa sa dilim… baka ano pa ang makapa mo)
- may BINTANA (parusa naman kung kulob, di ba?)
- may PRIVACY (para give na give ka palagi)
- may BABASAHIN (kasi nakakainip din talaga minsan)
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Andaming BALIW, joskoh!
Nauuso na naman daw ang mga BALIW sa paligid.
Alam naman natin talaga na ‘andiyan lang sila sa tabi-tabi… umaaligid sa lipunan… umeeksena paminsan-minsan sa Kongreso, sa Senado, sa Showbiz, sa Simbahan.
Pero dahil medyo nasanay na tayo sa kanilang mga antics, naging parang ordinaryo na lang ang mga BALIW na ito.
Accepted.
Normal.
Minsan nga kinatutuwaan pa natin sila.
Kaya tinatangkilik natin ang kanilang mga programa sa telebisyon… kaya patuloy pa din natin silang ibinoboto… kaya pinapalakpakan pa natin sila sa tuwing lumalabas ang pagka-baliw nila…
Hmmm. Teka… nalito ako.
Sila ba yung baliw o tayo?
Filed under: Uncategorized | Leave a Comment
Baka nga side-effect lang ito ng modernong buhay… marami kasing mga bagay na kung dati’y itinuturing na “extraordinary,” ngayon ay ordinaryo na lamang.
Ibig sabihin, ang “cutting edge” noon ay lipas na ngayon. At hindi lang ito totoo for technology… kasama din dito, shempre, ang mga values… fears… at dreams na pinanghahawakan ng mga tao.
In short, ibang tao yung nabubuhay dati kumpara sa mga taong nabubuhay today — Iba ang Pinoy noon sa mga Pinoy ngayon. (How’s that for stating the obvious? hehehe)
Kaya hindi nakakapagtaka na may ilang paniniwala na hindi na applicable sa ating modernong lipunan… kahit ipagpilitan pa ito ng ilang tao o grupo.
Either the factors that made such beliefs “very real” then are no longer present today, or these beliefs have been sufficiently and repeatedly debunked that to insist on clinging on to them indicates a “fundamentalist,” bull-headed bent.
Needless to say, foisting the same beliefs on other people smacks of “moral terrorism,” plain and simple.
Take for example the tendency of the modern Catholic Church to threaten with EXCOMMUNICATION members of its flock who challenge its dogmas.
Nangyayari ito sa Pilipinas sa kasalukuyan — nagbabanta ang Simbahang Katoliko na hindi pag-komunyunin o i-excommunicate ng tuluyan ang mga mambabatas na susuporta sa Reproductive Health Bill.
Ewan ko lang ha, pero if you ask me… this is similar to an official committing Grave Abuse of Authority.
How Arrogant.
How Medieval.
How Disappointing.
Filed under: Uncategorized | 5 Comments
basta ayoko sa bathtub.
Gan’to kasi yun… nag-rearrange kami ng pwesto sa opisina. At mula sa dati kong lugar ay inilagay ako (at iba pang mga ka-opisina) sa bagong floor.
At alam niyo naman, sa kadalasan, bagong floor equals bagong banyo.
Nagkataon, yung bago naming banyo, may bathtub!
Isa lang ang ibig sabihin sakin nito. paminsan-minsan ay sa dating banyo pa rin namin ako makiki-uhurms… ligo.
Walang problema dun sa ibang normal na ginagawa sa banyo — pwede ko rin yung gawin sa bagong banyo namin. Hindi naman kasi ako “namamahay” pagdating sa mga ganung klaseng bagay.
Pero pwera sa pagligo.
Andami na kasing nadidisgrasya habang naliligo sa bathtub:
may nakukuryente
may nadudulas
may nababagok
may nalulunod
may nasasaksak ng psycho
may nakakain ng zombie
…
Basta, ayoko sa bathtub.
kahit balde’t tubig pa rin, pwede na sa ‘kin.
Filed under: Uncategorized | 3 Comments
Anatomy of a Campaign Jingle
Aber, subukan nga nating i-deconstruct ang terminong “Campaign Jingle.”
CAMPAIGN. Noun. A connected series of activities designed to bring about a desired result — e.g., to win in an election.
JINGLE. Noun. To rhyme or sound in a catchy, repetitious manner. A short musical composition for the human voice often with instrumental accompaniment.
Therefore… Campaign Jingle = a catchy, repetitive composition designed to ensure a candidate’s win during an election?
Note that the adjectives “true,” “real,” and “honest” are nowhere to be found in the definitions of the two component words. Hindi sila mahalagang elemento, ibig sabihin.
Kaya, kung susumahin… ang isang Campaign Jingle pala ay dinisenyo para makuha ang atensiyon ng mga tao, gamit ang magandang tunog at salita (dedma na kung hindi totoo ang sinasabi), para iboto nila ang isang kandidato.
So, ibig bang sabihin… ang kandidatong may pinaka-magandang Jingle ay ang pinaka-manloloko sa lahat?!
(halata bang inggit?)
Filed under: Uncategorized | 1 Comment
Powtek.
Kung hindi lang talaga karumal-dumal yung ginawa ng taong ito (pero teka. tao nga ba talaga?), madali sanang gawing katatawanan…
Saktong-sakto kasi sa lyrics ng obra ni Fred Panopio na “Kawawang Cowboy” yung mga kalokohan nitong mga masterminds ng Maguindanao Massacre.
Aber, purbahan nga natin… Awitin sa tono ng original (kung pamilyar nga kayo sa tono… if not, andyan naman ang mga music download sites).
Ang Kawawang Warlord
(ready… go!)
I:
Siya ang Kawawang Warlord
Sa Power-trip laging overboard
Armas, Mansyon at Kotse ang kanyang hino-hoard
Ang Ate niya at ang Kuya
Ang Nanay, Tatay at Lola
Ang buong Pamilyaaa…
Silang lahat ay mga Warlords
Kanya-kanyang magagarang haybols
Habang mga kapitbahay nila
Lahat malnourished naaaa…
REFRAIN:
Ang Kawawang Warlord (Kawawang Warlord)
May Baril, binawi na
May Pera, di naman makuhaaaa…
Siya na nga ang Warlord (Kawawang Warlord)
Ngayon ay nag-iisa
Iniwanan ng Militiaaaa
At ang Backhoe ay na-impound paaaa…
REPEAT FIRST STANZA AND REFRAIN
(sabay takbooooo!)
Filed under: Uncategorized | 3 Comments
I always thought that HORROR, when portrayed in a comedy skit, can never feel REAL. This clip showed me how very WRONG I was in thinking that.
Natawa at Kinilabutan ako ng sabay.
Mabuhay ka, Juana Change!
Continue speaking out for those millions of Pinoys who have been terrorized into SILENCE.
Filed under: Uncategorized | 2 Comments
aruujoskoh!
i believe!
-
-
-
watchusey?
i belong!
-
